True colors

De eens zo gouden zomer zon,
maakt nu een mistige morgen zilver.

Waar eerst groene bladeren een boom maakten,
wordt nu een pad bedolven onder een bronzen laag

De ene kleur
vervangt de andere.

Echte kleuren vervangen elkaar niet,
ze gaan in elkaar over,

zoals de zomer in de herfst is over gegaan.

love

To live without my music, would be impossible to do.
Cause my music pulls me threw.

Music was my first love, and it will be my last

Minder

Minder leerstof, meer diepgang!
Less is more!
Multum, non multa!

Winst

Het was een gure zaterdagmiddag. De temperatuur was te laag, de wind gierde om het veld, maar de vaste supporters stonden dapper hun jongens aan te moedigen. Zo waren ook vier van een zeskoppige familie uitgerukt om broer- zoonlief aan te moedigen.

Zoals gezegd, het was koud en onze jongens stonden achter, 1-2. Om het allemaal nog erger te maken, werd de 1-3 er ingetrapt via een rebound. Verschrikkelijk. Vele supporters keerden richting de kantine. Alleen een goede derde helft kon dit verlies nog draaglijk maken.

De vier koppen bikkelden zich door de laatste minuten heen. En toen kwam het. Hun broer- zoonlief, normaliter verdediger, ging naar voren bij een corner. Het was alles of niets. Bij de tweede paal stond hij te wachten op de perfect aangespeelde bal. De bal kwam in een boog, hij schoof naar rechts en weer naar links, tot hij recht onder de bal stond. Het hoofd ging naar voren, precies op het moment dat de bal daar was. En toen. De verdediger. De broer. De zoon. Hij scoorde. Drie momenten lang dachten de vier koppen dat de bal in het zijnet viel. Ze knipperden allen met hun ogen. Wat was hier gebeurd?

Hij liep op z'n gemak terug, want dit doelpunt, de 2-3, stelde niks voor. Een high five deed de vier koppen echter beseffen dat het waarlijk was gebeurd. Hij had gescoord. Slechts vijf minuten na het gemaakte doelpunt, barstten zij uit in een gejuich en gegil.

Het eindsignaal klonk en onze jongens hadden verloren.
Maar onze jongen niet.

Koken

Het belangrijkste ingrediënt dat ik erin stop is
liefde
en dat vergeet iedereen.
maar liefde gaat toch echt door de maag.

Dromen

omdat het kan.
willen.
kunnen.
doen.

Verloren

Tegenwoordig kan je, als je een beetje geld hebt, naar de maan. Je kan zien waar je vrienden zijn, als je een leuk mobieltje hebt. En je zou drieduizend-achthonderd-tweeëntachtig nummers op je iPod kunnen zetten, ook al luister je er maar 6 per dag. Toegegeven: je bent blijven hangen bij de mp3-speler die op batterijen loopt. En niet zomaar batterijen, nee, het soort batterijen dat na een half uur leeg is. En als je dan een interview hebt, verwijt je jezelf dat je niet een iPod hebt. Want zo'n muziekdoosje kan vast en zeker wel een gesprek opnemen, zonder halverwege af te slaan.

In de hoop dat je ouders zo cool zijn dat ze een bandrecorder hebben, haal je het huis overhoop. Maar helaas, je ouders zijn niet cool. Je bent verloren. Het feit dat je weigerde een iPod te kopen omdat daar wel vierduizend-driehonderd-zesentachtig nummers opkonden, nekt je nu.

Janneke (die van Jip)

Janneke loopt in de tuin en verveelt zich. Maar wat ziet zij daar in de heg? Er zit een klein gaatje in de heg. Wat zou er aan de andere kant van de heg zijn, denkt Janneke. Een groot paleis? Een grote boom vol chocola? De prins op het witte paard? Janneke gaat op de grond zitten en kijkt door het gaatje in de heg. Zij ziet een klein neusje. En een kein mondje. En twee kleine oogjes. Er zit een jongetje aan de andere kant van de heg. Kom je bij me spelen, vraagt Janneke. Ik zal door het gat kruipen, zegt Jip. Hij steekt eerst zijn hoofd door het gat. En dan zijn ene arm. En daarna zijn andere arm. Maar dan zit Jip vast. Janneke trekt aan de armen van Jip. Plotseling schiet Jip los en samen vallen ze in de tuin van Janneke. En zo gebeurt het dat Jip en Janneke samen spelen.