Ik moet het toch maar even van me afschrijven, want ik ben zo gigantisch, uitbundig vrolijk! Het is bijna eng, want ik zit middenin de toetsweek en ben zo verkouden als drie apen. Maar toch heb ik steeds de drang om keihard de trap op het neer te lopen, buiten met de vogels mee te fluiten en de muziek nog harder te zetten. Als je je zo voelt, dan kan je gewoon niet in de Jip en Janneke vorm schrijven.
Op zo'n moment vliegen je vingers dan wel over het toetsenbord heen, maar eigenlijk weet je helemaal niet wat je moet schrijven. Alleen die enorme boost energie, die nu in mij schult, moet er toch op een manier uit. Diana schrijft over een hoela-hoep hype in Amerika, die mij niet aanspreekt.
Ik ga zingen, One Two Three, Are you gonna be Girl. Ik spring door de kamer en voel elke zenuw in mijn lijf. Ik schreeuw de tekst mee en spreek de helft van de woorden vekeerd uit. Dit voelt goehoed.
Ergens is het toch maar goed dat ik alleen thuis ben.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten