Ze pakte het bakje met de salade uit haar plastic tas. Ik zag dat mevrouw XL naast haar, de blik strak naar voren hield gericht. Waarschijnlijk stond mevrouw XL al enkele weken onder druk van een of ander dieet, en de aanblik van het slaatje maakte dat haar buik knorde.
Ze bestudeerde het slaatje rustig en zag dat de deksel vies was geworden in de plastic tas. Ongestoord likte zij met haar vinger de deksel schoon. Mevrouw XL haar buik rommelde, maar haar blik bleef strak naar voren gericht.
Toen de deksel grondig schoongemaakt was, viste ze het lepeltje uit het slaatje. Uitgebreid slikte zij met haar tong over het lepeltje. Een smakkend en zuigend geluid ging door de bus. Ook mevrouw XL moet dit niet zijn ontgaan, maar noch knipperde zij met haar ogen, noch week haar blik af naar het slaatje.
Zij begon nu het slaatje leeg te lepelen. Alsof het een automatisme voor haar was, bleef het lepeltje van het bakje naar de mond gaan. Inmiddels gromde de buik van mevrouw XL. Gelukkig was het bakje snel leeg gelepeld en je hoorde de hele bus een diepe zucht slaken. Inclusief de buik van mevrouw XL.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten